“Alles gevolgd, van A tot Z”

Annie is niet het type dat snel van haar stuk wordt gebracht. Bijna 95 jaar. Dan schrik je niet meer zo snel. Ze heeft een groot deel van de ochtend voor de televisie doorgebracht. Het nieuwe kabinet is zojuist beëdigd. ,,Alles gevolgd, van A tot Z”, zegt de geboren en getogen Eindhovense. Een gesprek met een Futura Zorg bewoonster van het eerste uur.

Een medewerker van het Futurahuis in Someren verklapte al: een gesprek met Annie is nooit saai. Het hart op de tong en op het eerste gezicht nog goed bij de pinken. ,,Ik vroeg net aan een paar bewoners. Hoe vinden jullie de nieuwe regering”. Maar wat denk je? Niemand die iets had gelezen of gezien. Nou, ik dus wel.”

Want politiek, ongeacht voorkeur of ideologie, is belangrijk. ,,Je zal maar een dictator aan de macht hebben! Ze zeggen dikwijls wel Rutte dit en Rutte dat. Maar die man heeft dertien jaar erg veel voor z’n kiezen gekregen hoor. Nee, ik vind dat Rutte een dikke pluim op zijn hoed verdient.”

Maar ze vindt ze aardig hoor, haar medebewoners. ,,Jazeker. We gaan hier allemaal vriendschappelijk met elkaar om. Erg prettig.” Annie (1929) zit op de praatstoel; in haar geval: een comfortabele fauteuil. Op de televisiekast – de tv is inmiddels uitgezet – staan fotolijstjes. De opvallendste is een familiekiekje dat niet zo lang geleden in de Efteling is gemaakt. Het lijkt de selectie van PSV wel, zoveel mensen staan erop. ,,33, mijn hele familie”, zegt Annie trots. Op de foto is ze het stralende middelpunt.

Eigenlijk had Jan er ook moeten staan. Toen zijn gezondheid verslechterde, zijn ze samen in het Futurahuis komen wonen. Even over iets anders praten, stelt ze voor. Ze heeft net gegeten. ,,Twee bruine boterhammetjes met kaas. En een beschuitje met honing. Dat is vaste prik. En een soepje. Er zat rijst in. Ja, dat vond ik wel lekker. Ze gooien hier het liefst geen eten weg maar verwerken het in een latere maaltijd. Dat vind ik wel goed, ja. Is ook wel slim, want rijst vult de maag.”

Annie is een kritische eter. Als ze het niet lekker vindt, zegt ze dat. Opbouwende kritiek hoor. Want dat de koks hun best doen, staat voor haar buiten kijf. ,,Zelf heb ik altijd met plezier en liefde gekookt. Niets ingewikkelds. Meestal aardappels, groente en vlees. En soms nasi of Italiaans. Ik heb zelf ook wel eens voor de bewoners gekookt. Wacht, daar is nog een foto van gemaakt…”

Terug in haar stoel, kijkt ze naar buiten. ,,Wat is het hier eigenlijk mooi hè. Dat valt me na vier jaar nog steeds op.” Ze loopt regelmatig een paar rondjes door de binnentuin. ,,Om fit te blijven.” Vroeger deden ze dat samen, Jan en Annie. Dan was het net als vroeger. Dan was het weer alsof Jan haar in zijn pauze belde. ,,Ben je klaar, vroeg hij? Dan liep ik vijf straten naar Jantje. En dan liepen we samen door het Stadswandelpark.” Ze zegt: ,,Ik heb alleen maar mooie herinneringen om aan te denken.”

© Copyright - Futura Zorg
Accessibility by WAH